Kiedyś jak byłam nastolatką byłam pewna że nie wyjdę za mąż, chciałam mieć dzieci ale na Boga po co mieć męża? Widok wiecznie kłócących się rodziców został trwale utrwalony w mojej głowie, co zaowocowało taką ideologią na życie rodzinne. Bieg wydarzeń, a bardziej mój obecny mąż zmienił moje plany i wyszedł z tego w zupełności nie najgorszy efekt. Po kilku latach mogę powiedzieć że małżeństwo jest świetną instytucją. Twierdzę że obyczajj na single już zaczyna mijać, single mający ok. 40 lat po prostu zaczynają się czuć samotnie, każdego mogą znużyć przygodne i słabe związki. Wtedy marzą o stałym mężu ,który może dać spokój, poczucie bezpieczeństwa, radość i jeszcze wiele innych ważnych wartości tak bardzo koniecznych w zwykłym życiu. Jestem naprawdę szczęśliwa, że moje nastoletnie pomysły nie weszły w życie, bo niewątpliwie była bym teraz w zupełności innym człowiekiem. Na szczęście nasza cała rodzinka jest wspólnie i możemy na siebie liczyć . Będąc żoną przekonałam się ze jestem w stanie walczyć o ognisko domowe jak lwica, poczułam siłę, jakiej na pewno nie miała bym będąc sama. Miłość od lat była i jest powodem wojen ,zbrodni i wielkich tragedii, toteż trzeba jeżeli już się ja ma, poświecić chwilę czasu żeby ją przedłużać.